خدایا،    آخه واسه مردنم تبعیض قائل می شی؟!

یکی رو توی خواب با سکته قلبی با خودت می بری، یکی رو هشت سال تو بستر بیمارستان و خونه عذاب می دی اول سرطان سینه می گیره، زجر عمل جراحی، شیمی درمانی ، پرتو درمانی و هزار بدبختی دیگه و بعدش این بیماری مهلک رو درگیر می کنی با کبدش و بعد با استخوان هاش  و بعد هم با مغز!!!!

می گن هر کی رو بیشتر دوست داری بیشتر زجر میدی تا پله های تعالی رو طی کنه...

آخه حکمتت رو شکر!!ولی جون هر کس که دوستش داری من رو بذار جزء اون دسته که قرار نیست متعالی بشن. اگه قراره این زجرها برای من چیزی به ارمغان بیاره نمی خوامش. من رو در خواب آروم با خودت ببر...

امضاء: بنده ناشکر که هر روز با یک احساس متفاوت از خواب بیدار میشه.